Maandag 15 augustus 2022

Soca river vallei

Vandaag gaan we alsnog de Soca rivier bezoeken, via de weg die we gisteren gemist hebben, omdat we een alternatieve route moesten rijden naar Bovec. Vanuit Bovec rijden we gewoon een stukje terug op de oorspronkelijke route en komen zo alsnog bij een aantal mooie stopplaatsen/wandelingen langs de Soca rivier. Deze rivier is prachtig aquablauw van kleur en stroomt over fotogenieke rotsen en door kloven heen.

De eerste stop is in de Lepena vallei, waar een een flinke klim door het bos ons bij diverse waterpartijen en watervallen brengt. 

Daarna nog een klein stukje verder langs de weg, en dan komen we bij de kleine Soca Gorge (Mala Korita) en de grote Soca Gorge (Velika Korita), met enig gevoel voor overdrijving ook wel de Grand Canyon of the Soca genoemd. Hier bevindt zich de grootste kloof die door de De Soca rivier is uitgesleten. Vanaf de (hang)bruggen bij beide plekken en beneden op de rotsen heb je een prachtig zicht op het helderblauwe water van de Soca rivier. 

Velika Korita (great Soca Gorge)

Mala Korita (small Soca Gorge)

Dan wordt het tijd om terug te gaan naar ons hotel, zodat we even wat kunnen lunchen en uitrusten voordat Jasper en Hans in de middag gaan raften. Van half vier tot half zeven zijn ze daarmee onder de pannen. Ze zaten met vier mensen totaal in het bootje, dus het was hard werken! De rafting company maakte foto’s, dus dat is een leuk aandenken.

Redelijk op tijd naar bed vanavond, want morgen vertrekken we naar Bled, dus weer een volle reisdag voor de boeg. 

Zondag 14 augustus 2022

Van Kranjska Gora naar Bovec 

Van Kranjska Gora naar Bovec via de beroemde Vrsic Pas. Dat is de planning voor vandaag. Als ik de lezers van dit blog één goede raad mag geven: ga NIET op een zondag over de Vrsic Pas!! Dat kwam helaas niet zo lekker uit in de planning en dat hebben we geweten.

De Vrsic Pas is een bergpas over de Julische Alpen met 50 haarspeldbochten, 25 naar boven en 25 naar beneden. De weg is aan de smalle kant en behoorlijk steil. Tot zover niets aan de hand ware het niet dat er héél veel auto’s op rijden vandaag en ook nog een absurde hoeveelheid fietsers. Die je dan vaak niet in kunt halen en er dus achter moet blijven hangen. Of erachter stilstaan, al hellingtrekkend, en daarna in de eerste versnelling weer moet proberen verder omhoog te komen. Tot aan bocht 23 hield de auto het redelijk vol, maar in die bocht was het echt gedaan; hij kwam niet meer vooruit toen we weer in de eerste versnelling vaart moesten maken in een lange file auto’s! 

Daar sta je dan: stil op een steile bergweg, met aan beide kanten auto’s die er voorbij willen en óók nog schapen op de weg die van geen wijken willen weten. Om te zeggen dat het een stressmomentje was, is een understatement. Een auto die elk moment naar achteren kan glijden en geen mogelijkheid om vooruit te komen… ik kon wel janken, zó eng vond ik het! Na een minuut of tien op de rem gestaan te hebben, manoeuvreerde Hans ons met een laatste krachtsinspanning van de auto in een hoekje van bocht 23, maar wel nog grotendeels op de rijbaan, dus we stonden gruwelijk in de weg. Het stuk weg naar bocht 24 stond vol met auto’s, naar boven en beneden, dus toen Hans zei dat hij het misschien over een half uurtje wel weer kon proberen, als het wat rustiger was geworden, gingen Jasper en ik in staking; wij gingen NIET meer in de auto mee naar boven! Dus: draaien en terug rijden. Maar hoe? Het was ontzettend druk…. Moesten Jasper en ik de auto’s tegen houden…?? Nee, ook weer super eng! Gelukkig… na inderdaad een half uurtje, toen de motor even rust had gekregen, en de weg op dat moment even vrij was, kreeg Hans de auto gedraaid in de steile bocht 23 en reden we de route weer terug naar Kranjska Gora, maar nu alleen maar bergaf…. Heerlijk. Maar de schrik zat er wel goed in; elke keer als we nu een stuk omhoog moeten rijden, schiet ik in de stress. Hopelijk hebben we de meeste steile wegen nu achter de rug!

We hebben wel nog wat mooie dingen gezien op weg naar boven. Als eerste nog het Jasna meer, bij Kranjska Gora, vlak voordat je de pas oprijdt. Daar staat ook het beeld Zlatorog, de mascotte van Kranjska Gora.

Bij bocht 8 op de pas: het Russische kapelletje, gebouwd in de eerste Wereldoorlog om de arbeiders (Russische krijgsgevangenen) te herdenken die bij een lawine omkwamen terwijl ze aan de Vrsic Pas aan het werken waren.

Een aantal mooie uitzichten (hoewel we de mooiste uitzichten dus niet gehaald hebben…) 

Na het auto-drama besluiten we terug te rijden naar ons Guesthouse in Kranjska Gora om even naar de w.c. te gaan, we komen er toch weer langs als we de andere route naar Bovec moeten rijden. De eigenaresse, die ons gastvrij weer ontvangt, vertelt dat het dit weekend het drukste weekend VAN HET JAAR op de Vrsic Pas is. Het is morgen namelijk een landelijke feestdag (Maria Hemelvaart, die feestdag kennen wij niet in Nederland), dus iedereen heeft een lang weekend! Heel fijn. Niet mijn beste moment ooit, qua planning! 

De alternatieve route voert ons via een stukje Italië over de Predilpas, die gelukkig een stuk minder steil en minder druk is dan de Vrsic Pas! We maken nog even een snelle stop bij de Fusine meren in Italië, en arriveren om half vier in Bovec. Waar we helaas pas om vijf uur kunnen inchecken…. Dan maar even het centrum opzoeken en wat drinken op een terrasje tot die tijd,

Tegen de avond bezoeken we nog de Virje waterval, zodat we ons morgen kunnen wijden aan de Soca rivier, die we vandaag door de alternatieve route over hebben moeten slaan. Bij de waterval klimmen Hans en Jasper nog helemaal naar boven toe via een paadje naast de waterval; wéér slecht voor mijn bloeddruk, maar Jasper vindt het wel het leukste van de dag, dus nou ja…

(Op de tweede foto, waar je de waterval ziet ontspringen, en dan op het groene stukje erboven: daar stonden ze. Ik heb er geen foto van want ik durfde niet lang genoeg te kijken…)

Inmiddels is het laat geworden, dus na een snelle hap in het centrum van Bovec rijden we terug naar ons hotel en gaan typen, lezen en wat t.v. kijken. Nu naar bed, en hopen dat ik niet droom van steile wegen, achteruitrijdende auto’s en toeterende mede-automobilisten….

Zaterdag 13 augustus 2022

Kranjska Gora

We starten rustig op vandaag, met een heerlijk ontbijtje weer, dit maal in onze Bed and Breakfast Brezkov Gaj in Kranjska Gora. Daarna moet er even op de kamer wat administratie gedaan worden, want we moeten de kaarten voor EuropaPark, waar we eind van de vakantie heen gaan, nog kopen. Na een uur gehannes is het na een tijdje gelukt en kunnen we op pad.

Vlak bij Kranjska Gora is het Zelenci Nature Reserve. Daar lopen we een korte wandeling naar een mooi gelegen meertje met de bergen op de achtergrond. Het is bewolkt vandaag, maar…. het voordeel van geen zon is dat die zon ook niet aan de verkeerde kant kan staan voor de foto, dus het levert alsnog een sfeervol plaatje op. Een schilderachtige plek met veel vlinders, waarvan Jasper er prachtig ééntje op de foto heeft weten te zetten. 

We nemen iets te drinken bij het restaurantje bij Zelenci en bestellen er meteen de beroemde “Bled cream cake” bij. We zijn nog wel niet in Bled, maar dan kunnen we straks vergelijken welke de beste zijn. Het gebakje is het beste te omschrijven als een uit de kluiten gewassen tompouce. 

Hierna rijden we naar de Pericnik waterval, één van de mooiste watervallen van Slovenië. Dat predikaat hebben er meerdere, maar wat bij Pericnik zo apart is, is dat je áchter de waterval door kunt lopen. We zien hem beneden vanaf de weg al naar beneden vallen, maar om dichterbij te komen, moet je een stukje door het bos heen. Het is een behoorlijke klim naar de Lower Falls, de originele naam voor het onderste gedeelte van de waterval. Het water valt hier 52 meter naar beneden, heel gaaf om te zien. We lopen het pad achter de waterval, waarbij we het niet helemaal droog houden en draaien dan om, terug naar beneden. Je kunt nog wel hoger klimmen naar de Upper Falls, een iets kleinere waterval, maar dat is een technische route waarbij je je aan kettingen moet vasthouden bij het lopen/klimmen, en dat laten we maar achterwege…

Zicht beneden vanaf de weg 

De klim naar boven

Eerste blik op de waterval na aankomst boven 

Waterval vanaf de zijkant

Hans en Jasper achter de waterval en zicht van achter de waterval

Terug in Kranjska Gora kopen we voor ons alledrie nog een ticket voor de zomer-rodelbaan van het skigebied. Deze is een stuk langer dan in Füssen en hier ga je met een stoeltjeslift naar boven. Iets spannender ook dan de vorige rodelbaan…. maar toch wel leuk. Daarna lopen we nog even de Intersport in, en Hans, die al vier (!) dagen verstoken is van een supermarkt, mag voor het eerst een Sloveense supermarkt gaan ontdekken samen met Jasper. 

Het avondeten eten we in restaurant Lacni Kekec, erg lekker en niet duur. Gezellig buiten zitten aan houten tafeltjes, hoewel het daar wel een beetje koud voor is. Morgen wordt het weer warmer! 

Vrijdag 12 augustus 2022

Van Füssen naar Slovenië

Vandaag staat de tweede reis-dag naar Slovenië op het programma. Netto reistijd is ongeveer vijf uur en een kwartier maar omdat we de Gollinger waterval willen bezoeken, die bijna op de route ligt, wordt dat vijf uur en drie kwartier. Volgens planning dan…. Want het is zó druk op de weg, het lijkt wel zwarte zaterdag, waardoor we nogal wat vertraging zullen oplopen.

Maar goed, dat wisten we nog niet toen we ‘s ochtends rustig opstonden en ons klaar maakten om aan te schuiven bij het ontbijt in ons guesthouse; om half negen werden we verwacht. Op de lange buffettafel stond werkelijk voor iedereen wat wils: allerlei soorten brood en broodjes, vleeswaren, diverse kazen, eitjes, yoghurt, cereals, fruit en koekjes. En dan mochten we voor het luttele bedrag van €7,50 dat we voor het ontbijt betaalden, ook nog een lunchpakketje samenstellen. Super service!

 Na het ontbijt laden we de bagage weer in de auto en vertrekken voor de eerste etappe van vandaag. Van Füssen naar de Gollinger waterval. Deze waterval is één van de mooisten in Oostenrijk en ligt op tien minuten rijden van onze route, dus die pakken we even mee. Onderweg zakt de goede moed ons echter langzaam maar zeker in de schoenen, want Google maps geeft steeds meer oranje en rode stukken aan op onze route en de aankomsttijd wordt steeds verder naar achteren geschoven… de aankomsttijd bij de waterval is veranderd van 13.45 naar 15.00, en van de hele tijd file-rijden worden we ook niet echt vrolijk. Toch besluiten we om de waterval niet over te slaan, dan maar iets later bij ons overnachtigingsadres. Anders hebben we de hele dag niets leuks gezien, en dat is ook jammer. Een goede keus, blijkt achteraf, want de waterval is zéker de moeite waard! Hij valt in twee gedeelten naar beneden en wij lopen tot aan het onderste gedeelte. Voor het bovenste moet je nog een half uurtje verder klimmen (heen en terug) en die tijd hebben we nu helaas niet. Maar het onderste gedeelte is ook al prachtig!

Na ruim een uurtje hier rondgelopen te hebben, vertrekken we voor de laatste twee uur rijden naar Kranjska Gora, onze eerste stop in Slovenië. Het wintersportplaatsje ligt in de Julische Alpen, nét over de grens in noord-west Slovenië. Het laatste kwartiertje voert over een hoge bergpas door een mooie omgeving. Ik hoor mezelf regelmatig mijn vader herhalen, als hij vroeger zei, op weg naar Spanje: “kijk eens naar buiten, wat een mooi kasteel/kerkje/omgeving”. Maar net zoals vroeger geeft het kind op de achterbank weinig blijk van interesse, hahahaha….!

In Kranjska Gora eten we in de avond een flink bord lekker eten in Pri Martinu (de herberg van Martin). Grote porties, supersnelle bediening en lage prijzen. Zeker een aanrader. We zitten wel binnen, want hoewel we blij zijn de hittegolf in Nederland ontlopen te zijn, is de 14 graden die we hier nu ‘s avonds hebben ook niet zo nodig. Dat is gelukkig maar een tijdelijk dipje van twee dagen in deze omgeving en daarna zou het weer tegen de 30 graden moeten worden.

Donderdag 11 augustus 2022

Dag van de Koningskastelen 

Vandaag is een dag met een extra glansje geworden… Waarom? Daarover later meer. Allereerst begint de dag gewoon zoals normaal als we iets willen gaan bezoeken in de ochtend: Ik sta als eerste op, daarna Hans en uiteindelijk Jasper na vijf keer roepen. We eten snel een broodje op de kamer, omdat we vandaag geen tijd hebben voor het uitgebreide ontbijt in het hotel. We hebben tickets voor kasteel Hohenschwangau om 9.20, en moeten daar op tijd zijn, want anders is het “pech, plaatsje weg”. Het is nog geen tien minuten rijden vanuit Füssen, maar we moeten een kwartier lopen naar het kasteel op een heuvel en een kwartier van tevoren aanwezig zijn, dus rond half negen vertrekken we. Op de parkeerplaats vinden we nog makkelijk een plekje; dat kan wel anders zijn als je later aankomt bij deze toeristische trekpleister.

Kasteel Hogenschwangau ligt tegenover het mega-populaire kasteel Neuschwannstein. Deze laatste is in 1868 gebouwd door koning Ludwig II, maar nooit helemaal voltooid. Kasteel Hogenschwangau is van oudere origine, rond 1200, en is in 1832 aangekocht door koning Maximiliaan II, de vader van de latere koning Ludwig. Hij heeft daar ook lange tijd -gedeeltelijk- gewoond met zijn vrouw Marie en hun kinderen. We mogen het kasteel alleen bezoeken met een gids, en foto’s maken binnen is helaas verboden. De gids geeft wel veel interessante achtergrondinformatie en ze spreekt heel duidelijk Duits dus ze is goed te volgen.

Na dit bezoek is het tijd voor het hoogtepunt van Füssen, voor mij dan toch tenminste, want kasteel Neuschwannstein aanschouwen staat al lang op mijn bucketlist! Hiervoor nemen we de shuttlebus omhoog, want om Neuschwannstein te bereiken, moet je een steile weg omhoog; een wandeling van 45-60 minuten. Die laten we voor €3 even aan ons voorbij gaan. Neuschwannstein is de inspiratiebron geweest voor Walt Disney voor zijn sprookjeskasteel van Assepoester, en een sprookjeskasteel is het ook zeker. Dé plek om het kasteel in al zijn glorie te zien, is vanaf de Marienbrucke. Maar laat die nu nét gesloten zijn tot de herfst van 2022 (hadden we thuis al gelezen) vanwege werkzaamheden… ontzettend balen! 

Boven aangekomen met de bus volgen we de meute een paadje omhoog, ik denk eerst dat dat naar het kasteel leidt. Maar… wie schetst mijn verbazing als blijkt dat het naar de brug loopt en dat die gewoon open is! Het krioelt van de mensen op de brug en een brugwachter houdt in de gaten dat het een beetje doorloopt. Je wordt gemaand op te schieten en weer terug te komen want “viele Leute wollen darauf!” 

Ik weet het: iedereen heeft dezelfde foto vanaf de brug, maar het was in het echt ook nóg mooier om te zien! Heel blij dat het toch mogelijk was! Dus: extra glansje vandaag! Achteraf lezen we dat de brug op 29 juli weer open is gegaan, dus wat een mazzel…!

Jaspers selfie bewijst dat we er écht geweest zijn… het kasteel groeit een stukje uit zijn schouder :-)

Wij zijn niet voor één gat te vangen en met de verhalen die ik op internet heb gelezen in mijn achterhoofd, lopen wij óver de brug en daarachter nog verder over een een weggetje door het bos naar een iets hoger en véél rustiger (want onbekend) uitzichtpunt. Net zoals in Amerika in de nationale parken: loop een paar honderd meter verder en je laat 95% van de mensen achter je. In alle rust kunnen we mooie foto’s maken van het kasteel. En van de brug vanboven, met alle mensen erop :-)  

Jasper en Hans klimmen nog een stukje verder omhoog, waar een vriendelijke meneer een foto van ze maakt.

Lopend vanaf de Marienbrucke naar het kasteel zien we het nog een paar keer vanaf een andere kant in al zijn glorie.  Nadat we nog even hebben rondgelopen bij het kasteel (hier gaan we verder niet naar binnen), lopen we de route weer terug naar beneden. Dit keer niet meer de bus, want naar beneden leek ons niet zo inspannend als naar boven. Helaas dacht mijn rechterknie daar anders over, en begon hij de rest van de dag te protesteren bij afdalingen, en moet ik nog maar even afwachten hoe ik morgen uit bed kom….

Na het bezoek aan de kastelen, is het tijd om de Tegelberg te beklimmen, alleen doen we dat wijselijk met de kabelbaan… Bovenop de berg eten we lunch en zien we veel paragliders duosprongen maken. Dure lunch… met de tickets voor de kabelbaan erbij, maar we hebben wel lunch with a view.

Als afsluiting maken we nog een paar ritjes op de rodelbaan, waar Jasper al de hele dag naar uitkijkt. Gaat niet superhard, zelfs ik durf erin, maar is wel leuk. Alledrie twee keer en dan rijden we weer naar ons hotel. Nog een korte stop bij een idyllisch gelegen kerkje met kasteel Neuschwannstein ver weg op de achtergrond tegen de berg.

‘s Avonds nog een kleine wandeling door Füssen en een pizza bij een kleine maar goede pizzeria (Pizza Salvatore). Wat ons gisteren en vandaag ook weer opviel in de straatjes van Füssen zijn de vele winkels met lederhosen en dirndle kleding; kennelijk een bloeiende business hier. Het meest opvallende daaraan zijn de prijzen; voor veel minder dan €2000-€2500 heb je geen pakje bij elkaar gekocht!