Woensdag 17 augustus 2022

Bled Castle en Vintgar Gorge 

De eerste dag in Bled verwent Jana ons met een kratje ontbijtartikelen van Bled Breakfast, geproduceerd door lokale boeren. Het zit vol met heerlijke dingen en we laten het ons goed smaken.

Daarna vertrekken we voor onze eerste kennismaking met Bled, het Bled Castle. Dit kasteel, van meer dan 1000 jaar oud, staat hoog op een rotspunt boven het meer van Bled, en van daaruit heb je dan ook een prachtig uitzicht over het meer en op het kleine eilandje dat zich daarin bevindt. Je ziet ook goed alle bootjes af en aan varen naar het eiland toe. Via een audiotour op de telefoon wordt je rondgeleid door het kasteel, waarin zich ook een museum over de geschiedenis van de omgeving bevindt, en een mooi kapelletje.

 Vervolgens gaan we terug naar ons huis en Jasper en Hans doen hun zwembroek aan, want ze willen even zwemmen in het meer. Met een (supertoeristisch :-) treintje rijden we een hele ronde om het meer en maken een tussenstop bij een grasveldje waar je kunt zitten en je kunt wagen aan een duik in het koude water, met het kasteel op de achtergrond. Na een half uurtje is het wel genoeg en drogen ze zich af zodat we het treintje verder kunnen nemen. Weer aangekomen bij het beginpunt lopen we terug naar huis, en kopen onderweg bij de bakker een Bled cream cake, die we thuis als lunch opeten. Daarna hoef je echt geen brood meer…. 

We maken even een lijstje van dingen die we alledrie echt graag willen doen hier en kijken, met de weersverwachting in het achterhoofd, wanneer we wat willen inplannen. Uiteindelijk komen we erop uit dat de Vintgar Gorge, die hoog op mijn lijstje staat, het beste vandaag gedaan kan worden. Jasper denkt “Weer een gorge...”, maar hij gaat dapper mee. We gaan rond half vijf, want beter is om deze toeristische trekpleister niet te bezoeken tussen 10.00 en 16.00 uur vanwege drukte. Het jammere is wel dat er wegwerkzaamheden zijn op de route ernaartoe, en dat je ver weg moet parkeren… Maar goed, niets aan te doen. Als we onze klimpartij van de parkeerplaats naar de ingang (behoorlijke lange klim door een dorpje) achter de rug hebben, komen we echter langs de parkeerplaats bij de ingang, en die staat vol auto’s, ook van toeristen! Hoe dan? Balen, maar goed, we zijn er nu en gaan een mooie route door de kloof lopen. Deze vind ik nog mooier dan de Tolmin kloof, en omdat we dus aan het einde van de dag zijn, valt het met de drukte ook alles mee.

De terugweg was vroeger gewoon retour via de kloof. Sinds Covid mag dat echter niet meer en moet je buitenom teruglopen naar het beginpunt. De wandeling zou 45 minuten duren… Vol goede moed beginnen we daaraan, maar die wandeling door het bos, waarvan we dachten dat die ons dalend weer naar de parkeerplaats zou brengen, gaat nóg veel steiler omhoog… er komt geen einde aan! Na een half uur flink klimmen, bereiken we het hoogste punt en eindigt het bos, bij het schattige kerkje SV Katarina en een wijds uitzicht naar Bled. Vanaf dit hoogste punt moeten we nog een half uur afdalen naar de parkeerplaats. Laat op dat hoogste punt nu een pizzeria zitten waar (volgens de menukaart) de “runner-up van de Slovenian pizza-baking competition” de pizzas bakt! Omdat het al half acht is, en het nog wel even duurt voor we weer in Bled zijn, én vanwege die pizza-bakker lijkt het ons een goed plan om dan maar hier op de berg een pizza te eten want pizza hadden we Jasper toch al beloofd. En inderdaad, ze zijn erg lekker! En met alle stappen die we inmiddels achter de rug hebben, is de pizza ook bijna calorie-neutraal… Volgens de stappenteller hebben we vandaag het recordaantal tot nu toe van de vakantie gelopen, namelijk 18.000 stappen.

Na de pizza lopen we uitgerust weer verder en rond negen uur komen we weer aan bij ons huis waar we moe op de bank ploffen!

Dinsdag 16 augustus 2022

Van Bovec naar Bled

Een volle reisdag was het inderdaad vandaag…. We vertrekken naar Bled, waar we voor de verandering vijf nachten zullen blijven. Wel lekker, om de spullen niet na twee dagen alweer in te moeten pakken en terug naar de auto te moeten zeulen. We wisten dat de route vandaag redelijk lang zou zijn, zo’n drie uur. Waar we geen rekening mee hadden gehouden, was dat we nog steeds in behoorlijk bergachtig gebied zitten, dus dat was bochtje na haarspeldbochtje de berg op en af. En dat schoot voor geen meter op en was erg vermoeiend. 

Wat later dan gepland zijn we dus aangekomen in Bled. Onderweg nog wel mooie dingen gezien en gedaan! Als eerste zorgen we voor onze dagelijkse dosis watervallen: vlak na vertrek uit Bovec is hoog boven in de rotswand de waterval Boka te zien, de waterval met het meeste water in Slovenië. Nou zal er in Slovenië ook wel droogte heersen, want het enige wat we zien, na lang zoeken, is een dun watervalletje… maar dat kan er ook mee te maken hebben dat de waterval zo ver weg is. Meer gaan we er echter niet van zien, want de technische wandeling erheen gaan we overslaan.

Zoek de waterval (op een zwart stuk rots boven de bomen)

Vervolgens rijden we verder naar een waterval die ons wel weet te bekoren, de waterval Kozjak. Hiervoor loop je eerst een stuk langs de prachtig blauwe Kozjak rivier, dan door het bos tot je uiteindelijk bij een plek uitkomt, waar de wanden steeds meer naar elkaar toe lopen, om uiteindelijk uit te komen bij een grot waar de Kozjak waterval in stort. Een prachtige plek, beetje mysterieus zelfs.

Vervolgens rijden we een half uurtje verder en komen bij de Tolmin Gorge, een kloof, uitgesleten door de Tolminska rivier. Hier is het behoorlijk klimmen en dalen door de kloof heen… En in de hitte van het middaguur valt dat wel een beetje tegen. Zie de eerste foto, iets boven het midden: daar zie je een brug lopen. Daar moesten we helemaal naartoe klimmen….

Mooi was het wel, tenminste dat vond ik, de mannen waren niet zo enthousiast…

Hierna is het nog twee uur rijden naar ons huis in Bled. Maar zoals gezegd bestond die route nog vooral uit zigzaggende bergweggetjes, dus op een gegeven moment wilde Hans toch even stoppen om te rusten. Het enige dat we op dat moment konden vinden, was een bruin cafeetje in een klein gehucht langs de weg, waar de oude mannetjes uit het dorp een glaasje zaten te drinken op het terras. Maakt niet uit, cola hadden ze ook, en uitrusten kan daar ook. Nadat we weer verder waren gereden, zagen we na vijf minuten een leuke pleisterplaats met uitzicht op de bergen, maar ja… als je alles van tevoren weet…

Tegen zes uur komen we aan bij het huis van Jana in Bled, waar we vijf nachten mogen verblijven. Aangezien we moe zijn en we ook nog even met Jana hebben gebabbeld over Bled en over het huis, hebben we geen zin meer om uit eten te gaan. We doen dus voor de eerste keer in de vakantie serieuze boodschappen en maken zelf een pasta met tomatensaus, ook wel eens lekker.

Morgen gaan we verder Bled verkennen.

Maandag 15 augustus 2022

Soca river vallei

Vandaag gaan we alsnog de Soca rivier bezoeken, via de weg die we gisteren gemist hebben, omdat we een alternatieve route moesten rijden naar Bovec. Vanuit Bovec rijden we gewoon een stukje terug op de oorspronkelijke route en komen zo alsnog bij een aantal mooie stopplaatsen/wandelingen langs de Soca rivier. Deze rivier is prachtig aquablauw van kleur en stroomt over fotogenieke rotsen en door kloven heen.

De eerste stop is in de Lepena vallei, waar een een flinke klim door het bos ons bij diverse waterpartijen en watervallen brengt. 

Daarna nog een klein stukje verder langs de weg, en dan komen we bij de kleine Soca Gorge (Mala Korita) en de grote Soca Gorge (Velika Korita), met enig gevoel voor overdrijving ook wel de Grand Canyon of the Soca genoemd. Hier bevindt zich de grootste kloof die door de De Soca rivier is uitgesleten. Vanaf de (hang)bruggen bij beide plekken en beneden op de rotsen heb je een prachtig zicht op het helderblauwe water van de Soca rivier. 

Velika Korita (great Soca Gorge)

Mala Korita (small Soca Gorge)

Dan wordt het tijd om terug te gaan naar ons hotel, zodat we even wat kunnen lunchen en uitrusten voordat Jasper en Hans in de middag gaan raften. Van half vier tot half zeven zijn ze daarmee onder de pannen. Ze zaten met vier mensen totaal in het bootje, dus het was hard werken! De rafting company maakte foto’s, dus dat is een leuk aandenken.

Redelijk op tijd naar bed vanavond, want morgen vertrekken we naar Bled, dus weer een volle reisdag voor de boeg. 

Zondag 14 augustus 2022

Van Kranjska Gora naar Bovec 

Van Kranjska Gora naar Bovec via de beroemde Vrsic Pas. Dat is de planning voor vandaag. Als ik de lezers van dit blog één goede raad mag geven: ga NIET op een zondag over de Vrsic Pas!! Dat kwam helaas niet zo lekker uit in de planning en dat hebben we geweten.

De Vrsic Pas is een bergpas over de Julische Alpen met 50 haarspeldbochten, 25 naar boven en 25 naar beneden. De weg is aan de smalle kant en behoorlijk steil. Tot zover niets aan de hand ware het niet dat er héél veel auto’s op rijden vandaag en ook nog een absurde hoeveelheid fietsers. Die je dan vaak niet in kunt halen en er dus achter moet blijven hangen. Of erachter stilstaan, al hellingtrekkend, en daarna in de eerste versnelling weer moet proberen verder omhoog te komen. Tot aan bocht 23 hield de auto het redelijk vol, maar in die bocht was het echt gedaan; hij kwam niet meer vooruit toen we weer in de eerste versnelling vaart moesten maken in een lange file auto’s! 

Daar sta je dan: stil op een steile bergweg, met aan beide kanten auto’s die er voorbij willen en óók nog schapen op de weg die van geen wijken willen weten. Om te zeggen dat het een stressmomentje was, is een understatement. Een auto die elk moment naar achteren kan glijden en geen mogelijkheid om vooruit te komen… ik kon wel janken, zó eng vond ik het! Na een minuut of tien op de rem gestaan te hebben, manoeuvreerde Hans ons met een laatste krachtsinspanning van de auto in een hoekje van bocht 23, maar wel nog grotendeels op de rijbaan, dus we stonden gruwelijk in de weg. Het stuk weg naar bocht 24 stond vol met auto’s, naar boven en beneden, dus toen Hans zei dat hij het misschien over een half uurtje wel weer kon proberen, als het wat rustiger was geworden, gingen Jasper en ik in staking; wij gingen NIET meer in de auto mee naar boven! Dus: draaien en terug rijden. Maar hoe? Het was ontzettend druk…. Moesten Jasper en ik de auto’s tegen houden…?? Nee, ook weer super eng! Gelukkig… na inderdaad een half uurtje, toen de motor even rust had gekregen, en de weg op dat moment even vrij was, kreeg Hans de auto gedraaid in de steile bocht 23 en reden we de route weer terug naar Kranjska Gora, maar nu alleen maar bergaf…. Heerlijk. Maar de schrik zat er wel goed in; elke keer als we nu een stuk omhoog moeten rijden, schiet ik in de stress. Hopelijk hebben we de meeste steile wegen nu achter de rug!

We hebben wel nog wat mooie dingen gezien op weg naar boven. Als eerste nog het Jasna meer, bij Kranjska Gora, vlak voordat je de pas oprijdt. Daar staat ook het beeld Zlatorog, de mascotte van Kranjska Gora.

Bij bocht 8 op de pas: het Russische kapelletje, gebouwd in de eerste Wereldoorlog om de arbeiders (Russische krijgsgevangenen) te herdenken die bij een lawine omkwamen terwijl ze aan de Vrsic Pas aan het werken waren.

Een aantal mooie uitzichten (hoewel we de mooiste uitzichten dus niet gehaald hebben…) 

Na het auto-drama besluiten we terug te rijden naar ons Guesthouse in Kranjska Gora om even naar de w.c. te gaan, we komen er toch weer langs als we de andere route naar Bovec moeten rijden. De eigenaresse, die ons gastvrij weer ontvangt, vertelt dat het dit weekend het drukste weekend VAN HET JAAR op de Vrsic Pas is. Het is morgen namelijk een landelijke feestdag (Maria Hemelvaart, die feestdag kennen wij niet in Nederland), dus iedereen heeft een lang weekend! Heel fijn. Niet mijn beste moment ooit, qua planning! 

De alternatieve route voert ons via een stukje Italië over de Predilpas, die gelukkig een stuk minder steil en minder druk is dan de Vrsic Pas! We maken nog even een snelle stop bij de Fusine meren in Italië, en arriveren om half vier in Bovec. Waar we helaas pas om vijf uur kunnen inchecken…. Dan maar even het centrum opzoeken en wat drinken op een terrasje tot die tijd,

Tegen de avond bezoeken we nog de Virje waterval, zodat we ons morgen kunnen wijden aan de Soca rivier, die we vandaag door de alternatieve route over hebben moeten slaan. Bij de waterval klimmen Hans en Jasper nog helemaal naar boven toe via een paadje naast de waterval; wéér slecht voor mijn bloeddruk, maar Jasper vindt het wel het leukste van de dag, dus nou ja…

(Op de tweede foto, waar je de waterval ziet ontspringen, en dan op het groene stukje erboven: daar stonden ze. Ik heb er geen foto van want ik durfde niet lang genoeg te kijken…)

Inmiddels is het laat geworden, dus na een snelle hap in het centrum van Bovec rijden we terug naar ons hotel en gaan typen, lezen en wat t.v. kijken. Nu naar bed, en hopen dat ik niet droom van steile wegen, achteruitrijdende auto’s en toeterende mede-automobilisten….

Zaterdag 13 augustus 2022

Kranjska Gora

We starten rustig op vandaag, met een heerlijk ontbijtje weer, dit maal in onze Bed and Breakfast Brezkov Gaj in Kranjska Gora. Daarna moet er even op de kamer wat administratie gedaan worden, want we moeten de kaarten voor EuropaPark, waar we eind van de vakantie heen gaan, nog kopen. Na een uur gehannes is het na een tijdje gelukt en kunnen we op pad.

Vlak bij Kranjska Gora is het Zelenci Nature Reserve. Daar lopen we een korte wandeling naar een mooi gelegen meertje met de bergen op de achtergrond. Het is bewolkt vandaag, maar…. het voordeel van geen zon is dat die zon ook niet aan de verkeerde kant kan staan voor de foto, dus het levert alsnog een sfeervol plaatje op. Een schilderachtige plek met veel vlinders, waarvan Jasper er prachtig ééntje op de foto heeft weten te zetten. 

We nemen iets te drinken bij het restaurantje bij Zelenci en bestellen er meteen de beroemde “Bled cream cake” bij. We zijn nog wel niet in Bled, maar dan kunnen we straks vergelijken welke de beste zijn. Het gebakje is het beste te omschrijven als een uit de kluiten gewassen tompouce. 

Hierna rijden we naar de Pericnik waterval, één van de mooiste watervallen van Slovenië. Dat predikaat hebben er meerdere, maar wat bij Pericnik zo apart is, is dat je áchter de waterval door kunt lopen. We zien hem beneden vanaf de weg al naar beneden vallen, maar om dichterbij te komen, moet je een stukje door het bos heen. Het is een behoorlijke klim naar de Lower Falls, de originele naam voor het onderste gedeelte van de waterval. Het water valt hier 52 meter naar beneden, heel gaaf om te zien. We lopen het pad achter de waterval, waarbij we het niet helemaal droog houden en draaien dan om, terug naar beneden. Je kunt nog wel hoger klimmen naar de Upper Falls, een iets kleinere waterval, maar dat is een technische route waarbij je je aan kettingen moet vasthouden bij het lopen/klimmen, en dat laten we maar achterwege…

Zicht beneden vanaf de weg 

De klim naar boven

Eerste blik op de waterval na aankomst boven 

Waterval vanaf de zijkant

Hans en Jasper achter de waterval en zicht van achter de waterval

Terug in Kranjska Gora kopen we voor ons alledrie nog een ticket voor de zomer-rodelbaan van het skigebied. Deze is een stuk langer dan in Füssen en hier ga je met een stoeltjeslift naar boven. Iets spannender ook dan de vorige rodelbaan…. maar toch wel leuk. Daarna lopen we nog even de Intersport in, en Hans, die al vier (!) dagen verstoken is van een supermarkt, mag voor het eerst een Sloveense supermarkt gaan ontdekken samen met Jasper. 

Het avondeten eten we in restaurant Lacni Kekec, erg lekker en niet duur. Gezellig buiten zitten aan houten tafeltjes, hoewel het daar wel een beetje koud voor is. Morgen wordt het weer warmer!